สกรูเจาะตัวเองและสกรูเกลียวปล่อย: คู่มือข้อแตกต่างและการใช้งานที่สำคัญ

การออกแบบเกลียวและรูปทรงปลายด้าย: สิ่งสำคัญจริงๆ

รูปทรงของเกลียวจะกำหนดว่าสกรูทำงานได้ดีเพียงใดในวัสดุฐานที่กำหนด สกรูสองตัวที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางและความยาวเท่ากันอาจทำงานแตกต่างกันมากหากโปรไฟล์เกลียวไม่ตรงกับวัสดุพิมพ์

การขึ้นรูปเกลียวกับเรขาคณิตการตัดเกลียว

จุดขึ้นรูปเกลียวจะทื่อและผลักวัสดุออกไปเพื่อสร้างเกลียวที่แน่นและขึ้นรูปเย็น ซึ่งเหมาะสำหรับวัสดุที่มีความเหนียวและข้อต่อที่ต้องการความต้านทานแรงสั่นสะเทือนที่ดี จุดตัดเกลียวมีความคมกว่าและขจัดวัสดุจำนวนเล็กน้อยได้ หลีกเลี่ยงความเครียดสูงที่อาจทำให้พลาสติกเปราะหรือโลหะที่ชุบแข็งด้วยกรณีแตกร้าวได้ ตัวอย่างเช่น หากคุณกำลังยึดโปรไฟล์ PVC ที่มีความแข็ง สกรูตัดเกลียวที่มีร่องแคบมักจะยึดได้สะอาดกว่าแบบขึ้นรูปเกลียว

ระยะห่างของเธรดและระยะห่าง

สกรูเกลียวหยาบเหมาะกับพื้นผิวที่อ่อนนุ่ม เช่น ไม้ แผ่นไม้อัด Chipboard และพลาสติก ซึ่งเกลียวละเอียดจะหลุดออกมาเมื่อรับน้ำหนัก สกรูเกลียวละเอียดให้ความต้านทานการดึงออกที่สูงขึ้นในแผ่นโลหะ และเป็นมาตรฐานสำหรับสกรูเจาะตัวเองที่ใช้ในการหุ้มเหล็ก มุมเกลียวและรูปทรงด้านข้างยังควบคุมแรงบิดในการติดตั้งด้วย ซึ่งเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมการออกแบบหัวขับและโปรไฟล์เกลียวจึงต้องพิจารณาร่วมกัน

ทำไมการรักษาความร้อนจึงมีความสำคัญ

สกรูเจาะตัวเองทำงานโดยการตัดเหล็ก ดังนั้นจุดเจาะจึงต้องมีความแข็งกว่าชิ้นงานอย่างมาก การอบชุบด้วยความร้อนอย่างเหมาะสมจะทำให้ปลายและเกลียวมีความแข็งในการเจาะเหล็กโครงสร้างได้โดยไม่ทำให้มัวหมอง ในขณะที่แกนสกรูยังคงมีความเหนียวเพียงพอที่จะรับแรงเฉือนและการดัดงอได้โดยไม่เกิดการแตกหัก การชุบแข็งด้วยเคสตามด้วยการควบคุมการแบ่งเบาบรรเทา ทำให้เกิดความสมดุลนี้ ผู้ผลิตที่มีความสามารถในการบำบัดความร้อนภายในบริษัทสามารถรักษาความสม่ำเสมอของความแข็งที่เข้มงวดมากขึ้นในทุกชุด ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพของสว่านและอัตราความล้มเหลวของสนาม